W wielu przypadkach instalacja klasycznej radiolatarni VOR jest zbyt trudna lub nawet niemożliwa ze względu na warunki terenowe. Tak bywa na przykład w okolicach górskich, gdzie zapewnienie właściwych warunków dla rozchodzenia się fal radiowych akurat tam gdzie potrzebna jest radiolatarnia bywa problemem. Na dobrą sprawę większość lokalizacji pomocy radionawigacyjnych VHF sprawia problemy.
VOR dopplerowski (D-VOR) jest w dużym stopniu odporny na wpływ przeszkód terenowych. Sygnał fazy zmiennej jest wytwarzany na zasadzie efektu Dopplera przy ruchu wiązki fal radiowych względem punktu pomiaru różnicy faz (czyli samolotu). Wiązka nadawcza jest obracana z prędkością 1800 obrotów na minutę w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara (odwrotnie niż w klasycznym VOR). Efekt obrotu uzyskuje się przez przełączanie 50 anten umieszczonych wokół anteny środkowej, w odległości bliskiej 2.5 długości fali (około 6.5 m).
Pomimo odmiennej zasady pracy radiolatarni D-VOR jest w stu procentach kompatybilny z klasycznymi odbiornikami. Jego zalety są okupione wysokim kosztem instalacji.